บทที่ 15 -

“ผม... ผมกลัว” น้ำเสียงของธันวาสั่นเครือเล็กน้อย ชายหนุ่มก้มหน้าลงมองมือตัวเองที่ประสานกันแน่นบนโต๊ะ

“กลัวอะไรคะ”

“ผมไม่เคยเลี้ยงเด็ก ไม่เข้าใจว่าเด็กต้องการอะไร พี่ธัญญาเป็นคนอ่อนโยน ร่าเริง และมีความสุขเสมอ แต่ผม... ผมมันเป็นคนเย็นชา เข้ากับคนยาก แม้กระทั่งยิ้มให้หลานสักครั้งผมยังทำได้ไม่ดีเลย” ...